Necdet Tanışma (30) eşi iki aylık hamile ,iki gün önce asgari ücretle işe başladı.
Aydın Çapraz(35) iki çocuk babası.
Aydemir Çapraz (32) bir çocuk babası.
Abdullah Karakulak(50) işçi emeklisi üniversiteye giden oğlunu okutmak için asgari ücretle çalışıyor.
Hüseyin Yıldız(24)
Ali Yiğit, tornacı, iki çocuk babası.
Abdulkadir Kurt(42) asgari ücretle çalışıyordu.
Ostim'de elim olayda hayatını kaybedenlerden bazısının hayatları böyleydi.Hepsinin hayalleri vardı.Birisi doğacak çocuğu için ücretinin asgarisini düşünmeden azami güzelliklerin hayalini kuruyordu.Birisi çocuğunun başarı dolu karnesinin gururuyla çalışıyor bir diğeri oğlunun üniversiteye girmesini anlatıyordu gururla arkadaşlarına öyle ya bu ülkede üniversiteye girmek kolay bir işmiydi ?Ama onun oğlu başarmıştı işte ne güzeldi olsun varsındı o biraz daha fazla çalışsındı yeter ki oğlu okusundu zaten onun için kalkıp gelmemişmiydi büyük şehre sadece çocukları okusun ve onun gibi olmasınlardı onların hayatı güzel olsundu.Belki bir diğeri evlilik hazırlığı yapıyordu.Ama hepsi bir anda yok oldu hayatları ve hayalleri.Belkide onlar hiç yoktular.
Sadece olay Ankara'da olduğu için televizyonlar yayınlarını keserek verdi ölüm haberlerini, sadece ölümleri ile manşet olabildiler gazetelere.Oysa ki bu ülkede hiçbir zaman alamadıkları emeklerinin karşılığıyla manşet olamadı bu insanlar.Sabahın alacakaranlığından geceyarılarına kadar asgari ücret denen 655TL için çalışmalarını kimse sorgulamadı.Dört kişilik bir ailenin açlık sınırının 870TL, yoksulluk sınırının 2875TL olarak açıklandığı bu ülkede 655TL'lik asgari ücretle nasıl yaşamlarını idame ettirdikleri gerçegine kimse mikrofon uzatmadı,kimse kalem oynatmadı.Çünkü onlar ve onlar gibi milyonlarcası bu ülkede sadece nüfus sayımında ve seçim gününde varlar.Onlar yaşamlarıyla ödediler başkalarının ihmallerinin bedelini.Diğer milyonlar bütün bu düzene karşı yaşamaya çalışacaklar asgari ücretlerini, kuracakları azami hayalleri ile süsleyerek!!
